Ökunám á Íslandi er skipulagt á heildstæðan hátt þar sem bóklegt nám og verkleg þjálfun eru fléttuð saman til að stuðla að sem bestum árangri. Markmiðið er ekki einungis að nemendur standist ökupróf heldur að þeir öðlist hæfni til að taka öruggar og ábyrgar ákvarðanir í umferðinni. Í kennslu minni legg ég áherslu á að nemendur skilji tilgang verkefna, taki virkan þátt í náminu og geti tengt bóklega þekkingu við raunverulegar aðstæður í akstri.
Við skipulag námsins styðst ég við hæfniviðmið námskrár fyrir almenn ökuréttindi nr. 360/2024 (Innviðaráðuneytið, 2024) þar sem lögð er áhersla á stigvaxandi færniþjálfun, sjálfstæði og örugga umferðarhegðun. Kennslan er byggð upp í skrefum þar sem nemendur fá verkefni við hæfi og reglulega endurgjöf á framvindu sína í gegnum leiðsagnarmat sem er námsmat sem fer fram samhliða námi með það að markmiði að styðja nemendur í námsferlinu og hjálpa þeim að átta sig á eigin framförum. Með því fá nemendur reglulega endurgjöf um hvað gengur vel, hvað má bæta og hvernig hægt sé að þróa færni sína áfram (Innviðaráðuneytið, 2024). Í verklegri ökukennslu nýti ég leiðsagnarmatið meðal annars með reglulegum umræðum eftir akstur þar sem nemendur fá tækifæri til að ræða eigin upplifun, meta frammistöðu sína og ígrunda ákvarðanir sínar í akstrinum. Ég beiti meðal annars aðferðinni „mjög gott – gæti verið betra – þar af leiðandi“ þar sem fyrst er farið yfir það sem gekk vel, síðan hvað mætti bæta og að lokum hvernig hægt sé að þróa aksturinn áfram.
Með því geta nemendur betur áttað sig á eigin styrkleikum, því sem þarf að bæta og hvernig þeir geta þróað færni sína áfram.
Í verklegri kennslu legg ég jafnframt áherslu á að nota fjölbreyttar kennsluaðferðir og kveikjur, sem eru aðferðir til að vekja áhuga og auka virkni nemenda en Ingvar Sigurgeirsson (2013) hefur, meðal annarra, bent á mikilvægi þess að notast við fjölbreyttar kennsluaðferðir og segir það efla þátttöku, áhuga og dýpri skilning nemenda. Kveikjur geta til dæmis verið umræður um raunveruleg umferðaratvik, myndbönd, spurningar eða verkefni sem tengja námsefnið við daglegt líf nemenda. Slíkar aðferðir geta aukið áhugahvöt og hjálpað nemendum að skilja betur mikilvægi þess sem þeir eru að læra (Ingvar Sigurgeirsson, 2013). Með því að skipta reglulega um kennsluaðferðir og tengja verkefni við raunverulegar aðstæður í umferðinni leitast ég við að halda athygli nemenda og stuðla að virkri þátttöku þeirra í námsferlinu. Ég nýti meðal annars sýnikennslu, verklegar æfingar, umræður, spurnaraðferðir og reynslumiðað verkefni þar sem nemendur þurfa að ígrunda ákvarðanir sínar og læra af eigin reynslu. Slík nálgun tengist hugmyndum John Dewey um nám í gegnum reynslu og virka þátttöku nemenda í eigin námi. Þá hef ég einnig hliðsjón af fjölgreindarkenningu Howards Gardner þar sem nemendur læra á mismunandi hátt og því mikilvægt að nálgast kennsluna frá fleiri en einni hlið (Ingvar Sigurgeirsson, 2013). Markmið mitt er að skapa styðjandi og hvetjandi námsumhverfi í anda MUSIC-módelsins þar sem umhyggja, gagnsemi og raunhæfur árangur eru í fyrirrúmi svo nemendur geti byggt upp öryggi, sjálfstæði og góða færni í akstri (Aleksandra Hamely Ósk Kojic, 2026d).
Til að ná þessum markmiðum er mikilvægt að ökunámið sé skipulagt með skýrum hætti þar sem nemendur byggja smám saman upp þekkingu, reynslu og öryggi í akstri. Námið er því sett upp í ákveðin þrep þar sem verkefni verða flóknari eftir því sem færni og sjálfstæði nemandans eykst. Með þessari stigvaxandi uppbyggingu skapast góð tækifæri til leiðsagnarmats, ígrundunar og virkrar þátttöku nemenda í eigin námi.